Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Παραμονή της 25ης Μαρτίου στις 7.30 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο του χωριού μας πραγματοποιήθηκε εκδήλωση, του Εκπολιτιστικου Συλλογου αφιερωμένη στη μεγάλη Εθνική Επετειο της Επαναστασης του 1821.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην συμμετοχή της Σάμου σε ολοκληρο τον 11ετη αγωνα τη; απελευθερωσης , καθώς και στις ιστορικές μαρτυρίες που αναφέρονται για την δράση των συγχωριανών προγόνων μας.


Η μικτη χορωδία του Συλλόγου παρουσίασε
παλιά και νεότερα τραγούδια της επετείου
με μουσική συνοδεια του Σταύρου Βουρούδη
και Γιαννη Κατσαμπά




Τα παιδιά των δύο μικρότερων χορευτικών κύκλων,
χόρεψαν με περίσσια χάρη δημοτικούς χορούς.



Η βραδιά ολοκληρώθηκε με τρίωρη έντεχνη μουσική και τραγούδια της νέας και της προηγούμενης γενιάς με τον Σταύρο και τον Γιάννη.


Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009



Ύμνος εις την Ελευθερίαν

Το ποίημα Ύμνος εις την Ελευθερίαν γράφτηκε από τον Διονύσιο Σολωμό τον Μάιο του 1823 στην Ζάκυνθο και ένα χρόνο αργότερα τυπώθηκε στο Μεσολόγγι. Το ποίημα συνδυάζει στοιχεία από τον ρομαντισμό αλλά και τον κλασικισμό. Οι στροφές που χρησιμοποιούνται είναι τετράστιχες ενώ στους στίχους παρατηρείται εναλλαγή τροχαϊκών οκτασύλλαβων και επτασύλλαβων. Το 1828 μελοποιήθηκε από τον Κερκυραίο Νικόλαο Μάντζαρο πάνω σε λαϊκά μοτίβα, για τετράφωνη ανδρική χορωδία. Από τότε ακουγόταν τακτικά σε εθνικές γιορτές, αλλά και στα σπίτια των Κερκυραίων αστών και αναγνωρίστηκε στη συνείδηση των Ιονίων ως άτυπος ύμνος της Επτανήσου. Ακολούθησαν και άλλες μελοποιήσεις από τον Μάντζαρο (2η το 1837 και 3η το 1839-΄40), ο οποίος υπέβαλλε το έργο του στον βασιλιά Όθωνα (4η «αντιστικτική» μελοποίηση, Δεκέμβριος 1844).

Παρά την τιμητική επιβράβευση του μουσικοσυνθέτη Μάντζαρου με τον Αργυρό Σταυρό του Τάγματος του Σωτήρα (Ιούνιος 1845) και του Διονυσίου Σολωμού με Χρυσό Σταυρό του ίδιου Τάγματος (1849), το έργο (και ειδικά η πρώτη μελοποίησή του) διαδόθηκε μεν ως «θούριος», αλλά δεν υιοθετήθηκε ως ύμνος από τον Όθωνα. Ο Μάντζαρος το 1861 επανεξέτασε για 5η φορά το έργο, αυτή τη φορά σε ρυθμό εμβατηρίου κατά παραγγελία του υπουργού Στρατιωτικών.

Όταν ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ επισκέφθηκε την Κέρκυρα το 1865, άκουσε την εκδοχή για ορχήστρα πνευστών της αρχής της πρώτης μελοποίησης που έπαιζε η μπάντα της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κερκύρας και του έκανε εντύπωση. Ακολούθως με Βασιλικό Διάταγμα του Υπουργείου Ναυτικών (υπουργός Δ. Στ. Μπουντούρης) που το χαρακτήρισε «επίσημον εθνικόν άσμα» και διατάχθηκε η εκτέλεσή του «κατά πάσας τας ναυτικάς παρατάξεις του Βασιλικού Ναυτικού». Επίσης ενημερώθηκαν οι ξένοι πρέσβεις, ώστε να ανακρούεται και από τα ξένα πλοία στις περιπτώσεις απόδοσης τιμών προς τον βασιλιά της Ελλάδας ή την Ελληνική Σημαία. Από τότε θεωρείται ως εθνικός ύμνος της Ελλάδας.

Το σύνολο της πρώτης μελοποίησης του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» τυπώθηκε για πρώτη φορά σε 27 μέρη στο Λονδίνο το 1873, ένα χρόνο μετά το θάνατο του συνθέτη του. Ο αντισυνταγματάρχης ε.α. Μαργαρίτης Καστέλλης, πρώην διευθυντής Μουσικού Σώματος, διασκεύασε τον «Εθνικό Ύμνο» για μπάντα, κι αυτή η μεταγραφή (από την οποία απουσιάζει η σύντομη εισαγωγή) παίζεται από τις στρατιωτικές μπάντες ως σήμερα. Πάντως, αξίζει να σημειωθεί ότι στα επτανησιακά μουσικά αρχεία σώζονται διασκευές του έργου για μπάντα χρονολογούμενες τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1840.

Το ποίημα «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» αποτελείται από 158 τετράστιχες στροφές· από αυτές οι 24 πρώτες στροφές καθιερώθηκαν ως εθνικός ύμνος το 1865. Από αυτές μόνο οι δυο πρώτες είναι εκείνες που ανακρούονται και συνοδεύουν πάντα την έπαρση και την υποστολή της σημαίας και ψάλλονται σε επίσημες στιγμές και τελετές. Κατά τη διάρκεια της ανάκρουσής του αποδίδονται ορθίως τιμές στρατιωτικού χαιρετισμού «εν ακινησία».

Χρησιμοποιείται επίσης ως εθνικός ύμνος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια


Σημαία, σήμα ή σημείο είναι ένα κομμάτι από ύφασμα που φέρει χρώματα και εμβλήματα που χαρακτηρίζουν το έθνος ή μέρος αυτού.Γενικά με τον όρο σημαία μπορούμε να εννοούμε μόνο το ύφασμα έγχρωμο ή όχι, ή μόνο το έμβλημα, ή και τα δύο. Κάθε έθνος έχει μία σημαία και σύμβολα που το χαρακτηρίζουν.
Το 1822, γίνεται η Α´ Εθνική Συνέλευση στην Επίδαυρο. Το "Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος" , είναι ουσιαστικά το πρώτο ελληνικό σύνταγμα. Στις παραγράφους ρδ' και ρε' υπάρχει η πρώτη απόφαση για τη μορφή της ελληνικής σημαίας. Το Πολίτευμα καθιέρωσε τα χρώματα κυανό και λευκό και ανέθεσε στο Εκτελεστικό Σώμα να προσδιορίσει τη μορφή της.
Η επιλογή των χρωμάτων έγινε για να συμβολίζει το γαλάζιο της θάλασσας του Αιγαίου και το λευκό των κυμάτων. Η πιο διαδεδομένη θεωρία για το πλήθος των λωρίδων, είναι ότι συμβολίζουν τις συλλαβές της φράσης «ελευθερία ή θάνατος», οι πέντε κυανές τις συλλαβές Ε-λευ-θε-ρί-α και οι τέσσερις λευκές ή θά-να-τος.
Ωστόσο, πολλές από τις σημαίες της επανάστασης έφεραν μία από τις φράσεις «Ελευθερία ή Θάνατος», «Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ», ή «ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ».
Hπρώτη ελληνική σημαία (1822-1978)

Στις 15 Μαρτίου 1822 εκδόθηκε η απόφαση 540 του εκτελεστικού, υπογεγραμμένη από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, πρόεδρο του. Το διάταγμα όριζε για τις σημαίες ότι:
α) των μεν κατά γην δυνάμεων η σημαία, σχήματος τετραγώνου, θα είχεν εμβαδόν κυανούν, το οποίο θα διηρείτο εις τέσσαρα ίσα τμήματα από άκρων έως άκρων του εμβαδούβ) η δε κατά θάλασσαν σημαία θα ήτο διττή' μία διά τα πολεμικά και άλλη διά τα εμπορικά πλοία. Και της μεν διά τα πολεμικά πλοία το εμβαδόν θα διηρείτο ες εννέα οριζόντια παραλληλόγραμμα, παραμειβομένων εις αυτά των χρωμάτων λευκού και κυανού' εις την άνω δε προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχηματίζετο τετράγωνον κυανόχρουν, διηρημένον εν τω μέσω δι' ενός σταυρού λευκοχρόου. Της δε διά τα εμπορικά πλοία διωρισμένης το εμβαδό θα ήτο κυανούν' εις την άνω προς τα έσω γωνίαν τούτου του εμβαδού εσχηματίζετο ωσαύτως τετράγωνον λευκόχρουν και διηρημένον εν τω μέσω δι' ενός σταυρού κυανοχρόου.

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009



ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ-ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΙΩΝ ΣΑΜΟΥ

ΤΡΙΤΗ 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009
ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΥΤΙΛΗΝΙΩΝ


ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΣΤΗΝ ΣΑΜΙΩΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821


ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ
ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΒΟΥΡΟΥΔΗ ΚΑΙ ΧΟΡΩΔΙΑ

ΚΑΙ ΧΟΡΟΥΣ ΑΠ΄ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ 1ΟΥ ΚΑΙ 2ΟΥ ΚΥΚΛΟΥ
ΤΟΥ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009




Μια αναδρομική παρουσίαση μέσα απ΄την σελίδα μας .Εικόνες απ΄τον περασμένο Αύγουστο στην πλατεία Μυτιληνιών και στο Ηραίον, με την παιδική χορωδία του Δημοτικού Σχολείου Μυτιληνιών.
Η χορωδία παρουσίασε τραγούδια απ΄το νεο Σι Ντι .
"Την διαδρομή του ρεμπέτικου απ΄την Σμύρνη -Σάμο- Πειραιά"..,οπως είπε ο Πάνος Σαββόπουλος που έκανε την παρουσίαση της πρωτοβουλίας του Δημοτικού Σχολείου και του εμπνευστή της Διευθυντή κ.Σκάρου Μανώλη.
Η εκδήλωση είχε συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα του Δήμου ΗΡΑΙΑ-Πυθαγόρεια,παράλληλα με την παρουσίαση του Μπάμπη Τσέρτου και της ορχήστρας του σε ενα πρόγραμμα γνωστών ρεμπέτικων τραγουδιών.
Στις φωτογραφίες διακρίνονται οι κ.κ.Σαββόπουλος Π.-Σκάρος Μ.-Βουρλιώτης Α. -Βουγιούκας Γ.-Βουγιούκα Μαρία -Παντελόγλου Κική- Μπάμπης Τσέρτος κ.λ.π.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

























Φωτογραφίες της Σαμιώτικης φύσης ,αφιερωμένες σε εκείνους που την στερούνται...
[
σχόλια ειναι πολλά και επαινετικά και η Σάμος ατελείωτη σε ομορφιές .Εμείς προσπαθούμε να δειξουμε και σε άλλους αυτό που μας εντυπωσιάζει περισσότερο.
Το γεφύρι των Μυτιληνιών είναι το μεγαλύτερο ,αλλά και μοναδικό σε τέχνη ! ..σε ολη την Σάμο.
Ενα μνημείο αρχιτεκτονικής αλλά και ιστορίας. Στα 1893,σε ποίημα της λαικής παράδοσης, αναφέρεται το αιματοκύλισμα μιας ειρηνικής πορείας διαμαρτυρίας αμπελουργών, για το υποχρεωτικό ξερίζωμα των αμπελιών,λογω προσβολής απ΄τη φυλλοξήρα ,σε καιρό συγκομιδής, απο την Τούρκικη φρουρά του ηγεμόνα.
Εννια νομάτοι σκοτώθηκαν,....οκτώ ήταν Μυτιληνιοί και ενα βαθιωτάκι...
Το Μεγάλο γεφύρι
στο ρέμα των Μυτιληνιών, τον Ύβεττο όπως αναφέρει ο Εμ.Κρητικίδης στο βιβλίο του Τοπογραφία της Σάμου το 1869 ,στην σελίδα 114
]